Meer onrust

Het gaat zoals verwacht met het omikron-virus, niet te handhaven en wij kijken maar toe, anderen demonstreren of rebelleren. Het veroorzaakt veel onrust, niet eens zozeer over het virus zelf maar die maatregelen erom heen. Achteraf is makkelijk praten, van kijk ik zei het toch, doch hopen dat je ernaast zit en dat het de goede kant op gaat. Maar wat is goed. Er is geen goed en fout en ook ik heb mijn twijfels naar welke kant ik op moet gaan. Ik wil niet oordelen, doch je volgt je eigen waarheid en met dit wordt je toch heen en weer geslingerd.

Ik veroordeel de regering omdat ze geen goede besluiten maken, met andere woorden ik had het anders gedaan en heb alleen op- en aanmerkingen. Welke kant je ook neemt, het verward zo dat je er moe van wordt, want niemand kent de oplossing. Die is er ook niet, wel zijn er invloeden die bepaald worden door het collectieve bewustzijn. Niet ten goede, want mensen worden erdoor opgehitst waardoor er steeds meer chaos komt.

Vanavond komt een vervroegde persconferentie, één die acuut uitgevoerd moet worden. Verscherpte maatregelen die ze allang hadden moeten uitvoeren. Een aantal weken terug, wilde ze niet in een lockdown over gaan en het virus had vrij spel. Dan toch met alle vertraging een gedeeltelijke lockdown, scholen open, want zielig voor de kinderen, die mogen niet de dupe zijn. Daar waarvan ze weten dat de brandhaarden liggen. Niet essentiële winkels vervroegd dicht, eigenlijk een paar uur plek-verplaatsing, zodat de mensen op één hoop op een ander tijdstip toch bij elkaar komen.

In de laatste dagen werd het prikbeleid plotseling veranderd, om iedereen zo vlug mogelijk te boosteren. Eerst 6 maanden na de laatste prik of nadat je corona gehad hebt, nu 3 maanden erna. En als je gaat prikken, is het moeilijk om een afspraak te krijgen. Lijnen zijn overbezet, ouderen die in lange wachtrijen moeten staan op de priklocatie en/of lange afstanden moet maken om er naar toe te gaan.

Zelf weet ik niet of ik ga boosteren en vind dat ik nog tijd heb tot na 6 maanden, want 3 maanden vind ik wel erg kort. Ik wil me zelf niet gek of bang maken en als een schaapje alles maar volgen en voor mezelf weten of het wel goed en het juiste besluit is. Als dit het toekomstbeeld wordt heb ik echt mijn bedenkingen en zegt mijn gevoel nee, dit is niet goed. Vooral die onzekerheid erom heen en de virussen die zich blijven muteren. Het maakt me van binnen angstig en zo zijn velen erg bezorgd.

De chaos neemt meer toe.. kinderen worden al ingezet om zich te laten vaccineren. De qr-codes overal ter wereld, ben bang dat het 2g-beleid hier ook gaat komen. Bij sommige landen al verplicht met ingang van februari en ben benieuwd hoe de mensen hierop reageren, demonstraties zijn er al. Dit gaat niet goed aflopen en hoop zo dat die systemen in mekaar gaan zakken.

Hoe bewaar je de rust in dat alles? Het is gewoon afwachten en laat de chaos maar ontstaan, het is nodig, niet leuk. Het is niet de macht maar de kracht van het geheel dat zich eens zal ontvouwen. Eigenlijk een hele bijzondere tijd waar we in zitten. De mens zelf wil niet veranderen en wordt op één of andere manier daar toch in getrokken. Het oude zal plaats maken voor het nieuwe en velen die zich voor ons al daarvoor hebben geofferd. Het brengt veel leed met zich mee, maar geloof me het is niet voor niks en we moeten allemaal zogezegd boeten. Kijken naar wat werkelijk van belang is, niet de verbinding met de economie, het prestige, het geld, maar naar onszelf.

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.